NaszeMenu
- Strona główna
- Podniebne zmagania polskich lotników
- Masowa ewakuacja żołnierzy polskich przez zieloną granicę
- Od Monte Cassino do Bolonii
- Polska Marynarka Wojenna w obronie cennych konwojów
- Polskie oddziały partyzanckie
- Sytuacja w okupowanej Warszawie
- Odkrywcy tajemnic Hitlera
- Specjalne oddziały konspiracyjne
- Mali żołnierze wielkiej wojny
- Mapa serwisu
Polskie oddziały partyzanckie
Pierwszym polskim partyzantem był major Henryk Dobrzański, pseudonim "Hubal". Pierwsze oddziały partyzanckie tworzyli żołnierze, którzy nie złożyli broni po przegranej kampanii wrześniowej. Pod osłoną lasów tworzono takie oddziały i organizowano bazy wypadowe dla wielu niebezpiecznych akcji. Niektóre z nich zdołały dotrwać do wiosny 1940 roku. Z czasem Walki Zbrojnej. Niszczenie transportów należało do najbardziej uciążliwych dla Niemców poczynań polskiego ruchu oporu. Gdy brakowało broni lub materiału wybuchowego, po prostu rozkręcano szyny lub ostrzeliwano wagony pełne Niemców. Początkowo korzystano z broni, która została ukryta po zakończeniu kampanii wrześniowej, jednak jej ilość była niewielka. Pozostawał więc, zakup nowej broni, zdobycie w walce lub zrzuty aliantów. Niektórzy partyzanci samodzielnie konstruowali różne, prymitywne egzemplarze. Żołnierzy-skoczków nazywano "cichociemnymi", gdyż działali zwykle w ciszy i ciemnościach, w Anglii odbywali oni specjalne przeszkolenie sabotażowe a następnie przerzucani byli do Polski drogą lotniczą. W drugiej połowie 1943 roku wojna partyzancka na ziemiach polskich przybrała masowe rozmiary, podziemie przeprowadzało wtedy ponad 4 tysiące akcji miesięcznie a w roku 1944 liczba ta wzrosła do 7 tysięcy.